Pościel hotelowa: satyna, perkal i kreton w praniu przemysłowym

Gęstość tkaniny bez marketingowej otoczki

Skrót TC, czyli thread count, oznacza liczbę nitek osnowy i wątku przypadających na cal kwadratowy tkaniny. Im gęściej, tym gładsza powierzchnia i tym mniejsza przepuszczalność. Do pewnego momentu jest to zaleta. Powyżej trzystu nitek tkanina zaczyna być cięższa, wolniej schnie i traci oddychalność, a w obiekcie oznacza to wyższy rachunek za suszarnię.

Na rynku pojawiają się deklaracje rzędu ośmiuset czy tysiąca nitek. Powstają przez zliczanie każdego włókna składowego w przędzy wielokrotnie skręcanej. Fizycznie w tkaninie nadal jest dwieście splotów, tylko policzonych cztery razy. Dla hotelu praktyczny punkt odniesienia jest prosty: perkal 140-160 TC do pokoi standardowych, satyna 210-260 TC do wyższych kategorii i apartamentów.

Trzy sploty, które realnie występują na łóżku

Adamaszek, czyli tkaninę żakardową z wtopionym wzorem, spotyka się głównie w apartamentach i w obiektach, które budują wizerunek na detalu. Jest droższa i wymaga uwagi przy praniu, ale wzór nie schodzi, bo powstaje ze splotu, a nie z nadruku.

Wymiary, na których obiekty najczęściej się przeliczają

Pościel kupuje się do konkretnych materacy i kołder, nie do katalogowych średnich. Trzy pułapki wracają regularnie.

• Poszwa dopasowana do kołdry, nie do łóżka. Kołdra 200 na 220 centymetrów w poszwie 200 na 200 zwija się w rulon w rogu i gość rano widzi pusty narożnik.
• Prześcieradło z gumką pod wysokość materaca z topperem. Materac 20 centymetrów z topperem 6 centymetrów wymaga kieszeni co najmniej 30 centymetrów, inaczej gumka schodzi w nocy.
• Poszewki pod poduszki obiektu, nie pod standard sklepowy. Hotele używają zarówno 70 na 80, jak i 50 na 60 centymetrów. Zamówienie jednego rozmiaru do obu typów poduszek kończy się workiem z nadmiarem tkaniny.

Zapięcie i wykończenie brzegu

W obiekcie wygrywa zakładka kopertowa o głębokości 25-30 centymetrów. Nie ma czego urwać, nie ma czego zaciąć w magielnicy, a ścielenie idzie szybciej. Zamki błyskawiczne i guziki sprawdzają się w wynajmie apartamentowym, gdzie pościel pierze się rzadziej i nie przechodzi przez pralnię przemysłową.

Warto też sprawdzić szew boczny. Podwójny szew zamknięty, tak zwany francuski, nie strzępi się i wytrzymuje więcej cykli niż zwykły overlock. Przy pościeli, która idzie przez magiel dwa razy w tygodniu, ta różnica realnie przekłada się na moment wymiany partii.

Kurczliwość, o którą trzeba zapytać przed zamówieniem

Bawełna kurczy się po pierwszym praniu w wysokiej temperaturze. Tkanina sanforyzowana, czyli wstępnie skurczona w procesie produkcji, mieści się zwykle w trzech procentach. Tkanina bez tego zabiegu potrafi zejść o pięć do siedmiu procent, co przy poszwie 200 na 220 centymetrów oznacza utratę ponad dziesięciu centymetrów długości. Zapis o dopuszczalnej kurczliwości powinien znaleźć się w zamówieniu, bo bez niego reklamacja jest praktycznie nie do wygrania.

Ile kompletów potrzebuje obiekt

Reguła trzech kompletów na pokój zakłada, że jeden jest na łóżku, drugi w pralni, a trzeci czeka w magazynie. Sprawdza się przy własnej pralni i praniu codziennym. Przy praniu zleconym na zewnątrz z odbiorem co drugi dzień bezpieczniej jest liczyć cztery komplety, bo inaczej każde opóźnienie kuriera oznacza brak pościeli na wieczorne zameldowania.

Do tej liczby dolicza się zapas na uszkodzenia. Plamy z kosmetyków, wina i długopisu wyłączają z obiegu kilka procent partii rocznie, a dokupienie identycznej tkaniny po dwóch latach bywa niemożliwe, bo producent zmienił dostawcę przędzy. Zamówienie z niewielką nadwyżką od razu jest tańsze niż wymiana całej partii dla zachowania jednolitego odcienia bieli.