Twardość dobierana do populacji, nie do osoby
W sklepie meblowym materac dobiera się pod konkretną osobę: jej masę, sposób spania i preferencje. W hotelu ten sam materac obsłuży w ciągu roku kilkaset osób o masie od pięćdziesięciu do stu trzydziestu kilogramów.
Dlatego obiekty wybierają twardość średnią, oznaczaną zwykle jako H2 lub H3. Nie jest to kompromis wynikający z braku ambicji, tylko rozwiązanie statystyczne: materac średni generuje najmniej skarg w obie strony. H1 jest odbierany jako zapadający się przez gości cięższych, H4 jako deska przez gości lżejszych.
Sposobem na różnicowanie komfortu bez wymiany materacy jest topper. Ten sam materac H3 z topperem pianowym siedmiocentymetrowym daje zupełnie inne wrażenie niż bez niego, a wymiana toppera kosztuje kilkakrotnie mniej.
Konstrukcje spotykane w obiektach
Sprężyna bonell
Najstarsza konstrukcja: sprężyny stożkowe połączone drutem w jeden system. Tania, wytrzymała mechanicznie, ale pracująca jako całość. Ruch jednej osoby przenosi się na drugą stronę łóżka, a punktowe podparcie kręgosłupa jest słabe. Sensowna w obiektach pracowniczych i w hostelach, coraz rzadziej w hotelarstwie.
Sprężyna kieszeniowa
Każda sprężyna zamknięta w osobnym woreczku z włókniny, pracująca niezależnie. Standard obiektowy od lat. Gęstość od dwustu pięćdziesięciu do pięciuset sprężyn na metr kwadratowy przekłada się na dokładność podparcia. Powyżej pięciuset różnica przestaje być odczuwalna, a cena rośnie.
Piana wysokoelastyczna
Materace piankowe HR i lateksowe nie mają sprężyn i pracują całą powierzchnią. Są ciche, dobrze izolują ruch i sprawdzają się w apartamentach. Wymagają jednak wentylowanego stelaża, bo położone na płycie pełnej zbierają wilgoć od spodu.
Materace hybrydowe
Sprężyna kieszeniowa z warstwą pianki wysokoelastycznej lub lateksu na wierzchu. Łączą punktowe podparcie z miękkim licem i to one dominują dziś w obiektach czterogwiazdkowych.
Wymiary stosowane w polskich obiektach
| Wymiar | Nazwa handlowa | Zastosowanie |
|---|---|---|
| 90 x 200 cm | pojedyncze | pokoje dwuosobowe typu twin, pokoje pracownicze |
| 100 x 200 cm | pojedyncze komfort | pokoje jednoosobowe w wyższym standardzie |
| 140 x 200 cm | francuskie | pokoje jednoosobowe, obiekty miejskie o małym metrażu |
| 160 x 200 cm | queen | standard w pokojach dwuosobowych |
| 180 x 200 cm | king | pokoje wyższej kategorii, apartamenty |
| 200 x 200 cm | super king | apartamenty, suity |
Popularnym rozwiązaniem jest łóżko 180 na 200 złożone z dwóch materacy 90 na 200 na wspólnej ramie. Pozwala przestawić pokój z konfiguracji twin na double bez wymiany mebli, co przy zmiennym profilu gości realnie zwiększa obłożenie.
Warstwy ochronne
Między materacem a prześcieradłem powinny znaleźć się dwie warstwy i każda robi coś innego.
Ochraniacz zakłada się bezpośrednio na materac. Jego zadaniem jest zatrzymanie wilgoci i płynów, zanim dotrą do wnętrza. Warto wybierać wersje z membraną oddychającą: tanie ochraniacze foliowe szeleszczą, nie przepuszczają pary wodnej i gość budzi się spocony. Ochraniacz pierze się w sześćdziesięciu stopniach i wymienia po incydencie, a nie po sezonie.
Topper leży na ochraniaczu i odpowiada za komfort. Grubość od czterech do ośmiu centymetrów, wypełnienie pianką wysokoelastyczną, lateksem albo pierzem. Przejmuje zużycie i zabrudzenie, kosztując ułamek ceny materaca, dlatego wymienia się go co dwa, trzy lata przy ośmioletnim cyklu życia materaca.
Stelaż i podstawa
Materac jest wart tyle, ile podstawa, na której leży. Stelaż listwowy z listwami co siedem do dziesięciu centymetrów zapewnia wentylację od spodu i wydłuża życie materaca. Płyta pełna zatrzymuje wilgoć i po kilku sezonach prowadzi do zapachu, którego nie usuwa się praniem.
W obiektach coraz częściej stosuje się łóżka kontynentalne, w których materac leży na drugim materacu sprężynowym stanowiącym bazę. Rozwiązanie jest wygodne w utrzymaniu i daje wysokość siedziska ułatwiającą wstawanie, co ma znaczenie w obiektach obsługujących starszych gości.
Cykl wymiany i sygnały ostrzegawcze
Materac hotelowy planuje się na siedem do dziesięciu lat, ale decyduje stan, nie kalendarz. Trzy sygnały oznaczają koniec eksploatacji: trwałe wgłębienie głębsze niż dwa centymetry, słyszalne skrzypienie sprężyn oraz wyczuwalna różnica twardości między środkiem a bokami.
Regularne obracanie materaca, co kwartał wzdłuż i co pół roku na drugą stronę, jeśli konstrukcja na to pozwala, wydłuża ten okres o rok do dwóch. W obiektach z dużą liczbą pokoi warto wpisać obracanie w harmonogram działu technicznego, bo bez tego po prostu nie jest wykonywane.
Pytania, które wracają najczęściej
Jaką twardość materaca wybrać do hotelu?
H2 lub H3, czyli średnią. Materac hotelowy obsługuje gości o masie od pięćdziesięciu do stu trzydziestu kilogramów i nie da się go dopasować do jednej sylwetki. Skrajne twardości generują skargi z obu stron: H1 jest za miękki dla cięższych gości, H4 za twardy dla lżejszych.
Czym różni się sprężyna kieszeniowa od bonell?
W bonellu sprężyny są połączone drutem i pracują razem, więc ruch jednej osoby przenosi się na drugą stronę łóżka. W układzie kieszeniowym każda sprężyna siedzi w osobnym woreczku i pracuje niezależnie, co eliminuje efekt przenoszenia ruchu i lepiej podpiera kręgosłup. W obiektach z łóżkami podwójnymi różnica jest odczuwalna dla gości.
Po co hotelowi topper?
Topper przejmuje zużycie i zabrudzenie, a kosztuje ułamek ceny materaca. Wymienia się go co dwa, trzy lata, dzięki czemu materac zachowuje właściwości przez pełny okres eksploatacji. Dodatkowo pozwala różnicować komfort między kategoriami pokoi bez wymiany materacy.
Czy ochraniacz na materac jest konieczny?
W obiekcie tak. Chroni przed wilgocią, płynami i roztoczami, a przy incydencie ratuje materac wart kilkakrotnie więcej niż sam ochraniacz. Warto wybierać wersje z membraną oddychającą, bo tanie ochraniacze foliowe szeleszczą i powodują pocenie się gościa.